Θεραπεία Δηλητηριάσεων

Θεραπεία Δηλητηριάσεων

jakefloor1Σε πολλά ζώα που ασθενούν αιφνίδια και στα οποία δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί έγκαιρα καμία άλλη διάγνωση, τίθεται σαν διάγνωση η δηλητηρίαση.

Για το λόγο αυτό, η θεραπεία και ο χειρισμός των ζώων αυτών πρέπει να έχουν σαν κατεύθυνση τη διατήρηση της ζωής, άσχετα από την αιτιολογία της νόσου.

Ο κλινικός πρέπει ν’ ασχοληθεί απευθείας με τη θεραπεία των παρουσιαζόμενων συμπτωμάτων από το προσβεβλημένο ζώο, εκτός και αν η ορθή διάγνωση είναι εμφανής.

Εάν δεν συμβαίνει κά-τι τέτοιο, τότε η διάγνωση όπως και οι προδιαθέτοντες παράγοντες προσδιορίζονται κατά τη διάρκεια της σταθεροποίησης της νόσου.

Οι ειδικοί στόχοι της θεραπείας σε περίπτωση τοξίκωσης περιλαμβάνουν τα εξής

1)  Επείγουσα ανάσχεση και αποτροπή περαιτέρω προσβολής από τον νοσογόνο παράγοντα.

2)  Καθυστέρηση παραπάνω απορρόφησης.

3)  Χρήση ειδικών αντιδότων.

4)  Ταχεία εξάλειψη της τοξικής ουσίας που απορροφήθηκε.5)  Υποστηρικτική θεραπεία.6)  Ενημέρωση του ιδιοκτήτη.

 ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ

Ο κτηνίατρος ειδοποιείται για τα δηλητηριασμένα ζώα πολύ συχνά από το τηλέφωνο. Οι προκαταρκτικές οδηγίες που δίνονται στη φάση αυτή μπορεί να αποβούν σημαντικές για την έκβαση της θεραπευτικής αγωγής.

Ο ιδιοκτήτης όπως άλλωστε και τα άτομα που έρχονται σε επαφή με το ζώο που προσβλήθηκε πρέπει να ενημερωθούν για την προστασία του. Σ’ αυτήν την ενημέρωση περιλαμβάνεται και η διατήρησή του σε ζεστό περιβάλλον όπως επίσης και η αποφυγή άλλων στρεσσικών παραγόντων.

Ακόμη πρέπει να προειδοποιηθούν οι ενδιαφερόμενοι για την κατάστασή του και πιθανόν να χρειαστεί η τοποθέτηση φιμώτρου.Εάν η προσβολή του ζώου από την τοξική ουσία ήταν τοπική, τότε ο ιδιοκτήτης πρέπει να καθαρίσει το δέρμα ή το μάτι με άφθονο νερό και να προσέξει να μην εκτεθεί ο ίδιος στην τοξική ουσία, φορώντας προστατευτικά ρούχα, εάν είναι διαθέσιμα, για παράδειγμα γάντια, ποδιά κ.λ.π.

Σε πολλές περιπτώσεις ο ιδιοκτήτης θα θελήσει να ενημερωθεί για το πως μπορεί να προκαλέσει εμετό στο ζώο. Ο κτηνίατρος πρέπει να του θέσει τις καταστάσεις στις οποίες αντενδείκνυται η διενέργεια εμετού και τέτοιες είναι η καταστολή του ΚΝΣ, η κατάποση οξέων, αλκαλέων ή προϊόντων απόσταξης πετρελαίου.Διάφορα προκλητικά εμετού όπως και κοινές τεχνικές προσιτές στον καθένα, για παράδειγμα υπεροξείδιο του υδρογόνου, μαγειρικό αλάτι και είσοδος του δακτύλου στο βάθος του στόματος του ζώου, είναι σε γενικές γραμμές μη αποτελεσματικές και μερικές φορές επικίνδυνες.

Εάν το ζώο είναι εντελώς ξύπνιο μπορούν να του δοθούν μισό έως δύο κουταλάκια του γλυκού σιροπιού ιπεκακουάνας. Ο ιδιοκτήτης πρέπει να κατανοήσει ότι επιβάλλεται να πίνει το άρρωστο ζώο όσο νερό θελήσει.

Αυτό θα δράσει σαν διαλυτικό μέσο. Μπορεί ακόμα να δοθεί γάλα, ασπράδια αυγών ή ταμπλέτες άνθρακα (καρβουνάκι). Σε περίπτωση που  έχει σπασμούς, κατάρρευση ή έχει χάσει τις αισθήσεις του δεν επιτρέπεται να πάρει τίποτε από το στόμα.

Είναι βασικότατο να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος. Το ζώο πρέπει να προσκομιστεί στον κτηνίατρο το ταχύτερο δυνατό (ή να το επισκεφθεί ο κτηνίατρος αντίθετα). Ο ιδιοκτήτης πρέπει να φέρει μαζί του το ύποπτο υλικό ή μέρος από τα εμέσματα, μέσα σε καθαρούς περιέκτες πλαστικούς ή γυάλινα βάζα και τα υλικά αυτά να είναι κατά το δυνατόν μη μολυσμένα, γιατί μπορεί να χρειαστεί να γίνει ιατροδικαστική εξέταση.

Αν η τοξίνη γίνει μ’ αυτόν τον τρόπο γρήγορα γνωστή, συστηματοποιείται η θεραπευτική αγωγή και κερδίζεται πολύτιμος για τη ζωή του άρρωστου ζώου χρόνος.

2017-07-12T23:08:30+00:00